هماکنون در حال مرور بایگانی برچسب ‘انتخابات’ میباشید.
جورج کارلین (George Carlin) اگر بهترین طنز پرداز شیوه Standup Comedy نبوده باشد بطور حتم یکی از بهترینها بوده است. شیوه او نه خنداندن به هر وسیله که بواقع نقد اجتماعی بود و برای خنده گرفتن از مخاطبش قصه خود او را میگفت و زندگی خود او را دستمایه قرار میداد. همواره هم موضوع برنامه هایش از سیاست و دین گرفته تا جامعه آمریکایی و فرهنگ حاکم بر آن در ارتباط مستقیم با مخاطبش بود و نه قصه ای با مزه ولی نا آشنا.
این بریده ای از یکی از اجراهای جورج کارلین است در مورد سیاستمداران و مردم. نگاه کنید و لبخند تلخی بزنید:
یک چیز هست که شاید توجه کرده باشین من هیچوقت ازش گله نمیکنم.
سیاستمدارها!
همه از سیاستمدارها شکایت میکنن. همه میگن که اونها بدرد نمیخورن. ولی این مردم فکر میکنن این سیاستمدارها از کجا میان؟ اونها از آسمون که نمیافتن، از یک دنیای دیگه هم نمیان.
اونها از والدین آمریکایی، خانواده آمریکایی، خانه آمریکایی، مدرسه آمریکایی، کلیسای آمریکایی، کسب و کار آمریکایی و دانشگاه آمریکایی میان و توسط شهروندان آمریکایی انتخاب میشن!
اینها بهترین چیزایی هستن که ما میتونیم تولید کنیم رفقا! اینها بهترین چیزهایی هستند که برای ارایه داریم. اینها چیزی هستند که سیستم ما تولید میکنه: آشغال بریز تو، آشغال میده بیرون!
اگه شما مردمی خودخواه و نادان داشته باشین، رهبرانی خودخواه و نادان تحویل میگیرین. محدود کردن دوره تصدی هم هیچ دردی رو دوا نمیکنه و فقط باعث میشه آخر سر یک دسته آمریکایی خودخواه و نادان تازه و جدید داشته باشین.
پس شاید، شاید، شاید این سیاستمدارها نیستن که بدرد نمیخورن. شاید یک چیز دیگه این دور و بر بدرد نمیخوره… مثل مردم جامعه. آره! اجتماع خرابه! این شعار تبلیغاتی خوبی برای یه نفر میتونه باشه. «مردم بدرد نخورن. امید و بریز دور!»
در ادامه هم جورج کارلین در مورد روشی که برای حل موضوع انتخابات پیدا کرده با شنونده شوخی میکند.
نگاه که کردید جای آمریکا را با ایران و کلیسا را با مسجد عوض کنید. و بعد به سوالی که میپرسد جواب بدهید. شاید این سیاستمدارها نیستند که بدرد نخور هستند، شاید یک چیز دیگری این دور و بر بدرد نمیخورد که حاضر نیستیم تغییرش بدهیم.
اینبار که کسی برای انکار واقعیت به شما گفت، در این مورد نمیخواهم چیزی بشنوم یا بخوانم چون «اعتقاداتم برایم محترم است» به او بگویید که کمی جورج کارلین نگاه کند. شاید آن چیز بدرد نخوری را که کار را خراب میکند فراموش کرده باشد. اگر در ایرانش پیدایش نکرد حداقل به نمونه آمریکاییش خندیده.
جورج کارلین سه ماه و نیم پیش مرد.
بالاترین
پینوشت: من مدتی غایب بودم و دوستان نادیده بسیار در حقم لطف داشتند، ممنون لطف و حضور همگی هستم.
در گردهمایی ملی حزب جمهوریخواه نماینده کلورادو درمورد دیدگاهش از تغییری که سناتور جان مک کین وعده انجامش را در صورت پیروزی در انتخابات میدهد تا کاخ سفید را متحول کند، صحبت میکند. ببینید:
(لینک مستقیم – لینک به ویدیوی اصلی)
نمیخواهم بگویم همه طرفداران حزب جمهوریخواه اینطور فکر میکنند (یا درواقع میخواهم امیدوار باشم که اینطور نیست!) ولی در یک استدلال سردستی، این آدم معرف گروهی است که از جنگ حمایت میکند. حالا تصورش را بکنید که امیدتان به اصلاح، آزادی، … یا هر چیزی که اسمش را میگذارید به امثال این آدم ببندید. یک دزد سرگردنه که میخواهد پرچم آمریکا را در ایران بکوبد و نفت و پول را بردارد! بخیال خودش خیلی ساده است!
دیدت در مورد تغییری که مک کین میگه چیه؟ «جنگ بیشتر، مالیات کمتر»
خوب با کجا بجنگیم؟ «آیران (تاکید بر نحوه تلفظ ایران از من) نازنین»
چرا؟ «چون به اسراییل حمله میکنه»
چطور جنگی میشه؟ «بشدت بمبارانشون میکنیم، بدون سرباز»
پولشو از کجا میاریم؟ «میریم پرچم رو میکوبیم و نفت و پول رو برمیداریم، پولمون رو باید بدن»
فکر کن فرمانده هستی چکار میکنی؟ «سایتهای هسته ای رو بمباران استراتژیک میکنیم، خیلی ساده است!»
چرا ایران تهدیدی برای اسراییله؟ «چون سلاح هسته ای تولید میکنه، دنیا رو تهدید میکنه»
ولی اسراییل سلاح هسته ای داره «اسراییل دنیا رو تهدید نمیکنه»
اگه احمدی نژاد اینجا بود بهش چی میگفتی؟ «سلاحهای هسته ای تو نابود کن»
بنظرت آمریکا باید با سلاح هسته ای به ایران حمله کنه؟ «هه هه! ما با تیرکمونم میتونیم داغونشون کنیم، مطمینم»
به مردمی که اون بیرون دارن اعتراض میکنن چی میگی؟ «برید کار پیدا کنین، اعتراض کنید ولی دستگیر نشین»
مک کین میگه لازم باشه صد سال توی عراق میمونه، نظرت چیه؟ «ما هنوز توی ژاپن و آلمان هستیم، بیشتر از ۶۰ ساله که هستیم»
وقتی بدانید که یک خانمی هم به حرف این آقای زرنگ (که در تمام طول مصاحبه لبخندهای عاقل اندر سفیه میزند) گوش کرده و همان شب پرچم را کوبیده و آقا را اندازه یکصد هزار دلار لخت کرده ماجرا بیشتر خنده دار میشود!
بالاترین
مجری یک برنامه رادیویی از سناتور جان مک کین (John McCain) میپرسد اگر پیروز انتخابات ریاست جمهوری پیش رو باشد آیا نخست وزیر خوزه لوییس زاپاترو (José Luis Rodríguez Zapatero) را برای گفتگو به کاخ سفید دعوت خواهد کرد. ببینید:
جالبتر توجیهی است که مشاور سیاست خارجه آقای مک کین برای فرار از پذیرفتن بیخبری کاندیدایشان از رهبر دولت اسپانیا ،که یکی از متحدین کلیدی آمریکا در بقول خودشان «جنگ علیه ترورر» محسوب میشود، ارایه کردند. گویا فراموش کرده اند که اسپانیا یکی از مهمترین اعضای پیمان ناتو است. گذشته از اینها شما را یاد جای دیگری این نزدیکی ها نمیاندازد؟
بالاترین
در ایالات متحده آمریکا انتخابات ریاست جمهوری نزدیک است و بازار رسانه ها داغ. هر حرکت این یا آن گروه مدعی رهبری کاخ سفید زیر نظر است و هر کلامی زیر ذره بین. انواع و اقسام رسانه مکتوب و تصویری و شنیداری کم بود که حالا به مدد این شبکه جهانی اینترنت هر روز بیش از دیروز رسانه مستقلی هم به وسعت همه کاربرانش به این مجموعه اضافه شده است. دیگر کسی نمیتواند به این امید باشد که اشتباهاتش ،عمدی یا سهوی، در گوشه ای مخفی بماند و باید برای هر نوع نقد و سوال و تمسخر و گاهی هم رسوایی آماده باشد.
نمایش تلویزیونی زنده شنبه شبها (Saturday Night Live) دو پدیده انتخابات این دوره آمریکا را دستمایه کرده و بدلهای خانم هیلاری کلینتون (Hillary Clinton) را به همراه خانم سارا پیلن (Sarah Palin) را کنار هم گذاشته و یک پنج دقیقه ای تماشاچی را با نشان دادن گافها و خصوصیات آنها به طنز هم میخنداند و هم بفکر میبرد.
حوصله داشتید نگاه کنید و موقع دیدنش به این فکر کنید که چه میشد اگر آقایان وطنی دستمایه یک برنامه طنز قرار میگرفتند. آن لحظه ای که به طعنه و مسخره هیلاری و پیلن میخندید فکر کنید که اگر خاتمی یا احمدینژاد بودند ناگهان همین پنج دقیقه تبدیل میشد به برنامه ای توهین آمیز، سخیف، بی معنا، …
نمیدانم کدامش بدرد میخورد، رسم ما یا رسم آنها؟
بالاترین
«ترکهای جوان» (The Young Turks) نامی است که یک گروه جوان آمریکایی از تبار و نژادهای مختلف برای برنامه رادیویی که با گرایش لیبرال تهیه میکنند انتخاب کرده اند. عبارت ترکهای جوان در واقع آنطوری که نوشته میشود معنی نمیدهد و ترجمه اش باید کرد «حرکت جوانان ترقیخواه«. اگر برنامه ای را که پخش میکنند دنبال کنید خواهید دید که شباهت عجیبی هست بین آنها و جوانان ترقیخواه ایرانی و همینطور بین آنچه که به باد انتقاد میگیرندش و موضوعات مورد انتقاد مداوم جوانان ترقیخواه ایرانی.
حالا که قریب به دو ماه مانده به انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده برنامه های این گروه متمرکز شده است بر این انتخابات و تلاش برای روشنگری درباره جمهوریخواهان و انتقاد از دمکراتها. در واقع گرچه که اینها خودشان سعی دارند مخاطبان را بسوی حزب دمکرات بکشند ولی این بیشتر بدلیل ترس از ادامه حضور جمهوریخواهان در کاخ سفید است.
حالا که آقای مک کین یک برگ برنده و پرسر و صدا رو کرده به نام خانم سارا پیلن (Sarah Palin) تا با جذابیتهای یک زن جسور تکانی به اردوگاه خود بدهد توجه همه معطوف به این است که چطور یک همچین شخصی خواهد توانست وظایف متنوع و سنگین مقام معاونت ریاست جمهوری را بر عهده بگیرد. خصوصا که حتی احتمال میرود با مرگ نابهنگام مک کین که حال و روز خوشی ندارد این خانم ناغافل بشود اولین پرزیدنت زن در تاریخ ایالات متحده. و طبیعی است که جوانان ترقیخواه یا همان ترکهای جوان که شرحشان رفت به دست و پا زدن بیافتند که ای مردم چه بی خبر نشستید که این خانم نه سوابق و تجربه لازم را دارد و نه حتی عقل درست و حسابی.
حالا فکرش را بکنید که چطور میشود، فردی که دو سال است فرماندار آلاسکا هست و در زمینه تجارت و خانواده خودش هم موفق است و با زد و بندهای سیاسی هم آشنایی کامل دارد را متهم کرد به اینکه از لحاظ عقلی کفایت لازم را ندارد برای این پست و مقام.
خیلی ساده، خانم پیلن یک مومن معتقد، مخالف سرسخت سقط جنین و البته از پیروان راستین انجیل است. ایشان اعتقاد دارند که نظریه انتخاب طبیعی داروین (Evoloution) سراسر یاوه است و هرچه که انجیل در باب خلقت گفته درست است و بس . به این ترتیب ایشان باور راسخ دارند که بطور مثال دایناسورها نه میلیونها سال قبل بلکه چهار هزار سال پیش زندگی میردند. حتی گویا معتقدند اینطور مطالب یاوه نباید به بچه ها تدریس بشود.
در ویدیوی زیر، جوانان ترک بخشی از مصاحبه هنرپیشه مشهور هالیوود مت دیمن (Matt Damon)را که از قضا طرفدار اوباما هم هست انتخاب کرده اند تا نشان بدهند چطور در سکوت رسانه ها باید برای روشنگری اقدام کرد.
این ویدیو را ببینید و به نکات زیر در وقت دیدنش فکر کنید،
این آقا دارد در باره معاون احتمالی رییس جمهور حرف میزند
احترام به عقاید دیگران را در صحبتش ببینید
به کلماتی که در وصف معاون مک کین استفاده میکند توجه کنید
صحبتهای حاشیه ای برنامه سازان را بشنوید
آخر سر اگر حوصله داشتید نگاهی بکنید به نظرات دیگران در پای این ویدیو
حالا مقایسه بفرمایید با وضعیت خودمان که اعتقاد به چیزی بدتر از قدمت چهارهزارساله دایناسورها نه تنها مضحک نیست بلکه از سوی مردم و حتی اکثریت تحصیلکرده هایمان بعنوان شرط اول ریاست از هر نوعش تلقی میشود. که هر نوع به پرسش گرفتنش مترادف است با بی احترامی به عقاید دیگران، توهین به مقدسات، بی حرمتی و…!
مقایسه بفرمایید بعد از خودتان بپرسید چرا اگر کسی بگوید دایناسورها چهار هزار سال قبل زندگی نمیکردند در ایران تبدیل میشود به بزغاله ای که ذبحش حلال است ولی در آمریکا میشود ناقص العقلی بی کفایت.
بالاترین
دیدگاههای تازه